Windkracht 7

verstevigen met stenenDe yurt staat, het is zover. En dan begint het te waaien. Begin februari werd Nederland overvallen door een vier dagen durende storm. Windkracht 7. Christof, de eigenaar had ons verzekerd dat de yurt een storm aan kan. Maar het waait echt hard. We moeten de vloer nog schuren en in de olie zetten. En de eerste dag van de storm ben ik 's avonds in m'n uppie in de yurt om te olieën. De wind giert en fluit om de tent. Ik heb oordoppen in mijn oren en ben heel hard aan het zingen om het beangstigende geloei van de storm niet teveel te horen. Ik werk hard door, want wil zo snel mogelijk weer naar de boerderij terug. En dan zie ik dat de palen in het midden van de yurt beginnen te zweven. Wel 8 cm zweven ze boven de vloer. Help, de yurt gaat de lucht in!

Lees meer: Windkracht 7

Bouwen

Ruud in de yurtDe maand januari hadden we het druk met de voorbereiding van de verhuizing. Dozen inpakken, nog meer spullen wegdoen. En tussendoor moesten we de yurt ook gaan voorbereiden. We besloten dat we toch een houten vloer in de yurt wilden. Eén weekend waren we bezig met het effenen van de grond naast de boerderij waar de yurt zou komen. Het was wel een historisch moment om de paaltjes in de grond te slaan op de plek voor de yurt. Daar zouden we over een tijd komen te wonen. We konden het ons nog niet voorstellen.

Lees meer: Bouwen

Fietssleutel

fietsleutelWe waren in Nederland aangekomen en alle spullen van de yurt uitgeladen op de boerderij van Ferdi en Tessel waar we ze zouden opslaan. Paul zou daar blijven, want onze kinderen logeerden daar ook. Ik bracht Christof naar de parkeerplaats waar z'n auto stond. En ik reed de bus terug naar het verhuurbedrijf. De bus moest uiterlijk 7.00 uur terug gebracht worden en ik kwam er 6.30 uur aan. Keurig op tijd. Alles liep op rolletjes. Hèhè, nu was ik ook bijna thuis. Snel m'n fiets pakken, nog een half uurtje naar huis fietsen en dan kon ik toch ook eindelijk mijn bedje in...

Lees meer: Fietssleutel

Naar huis

Allereerst moet ik jullie mijn excuses aanbieden dat ik zo lang uit de lucht ben geweest. Het is nu al voorjaar. En het verhaal in Duitsland is nog niet af. Ik ga snel verder en zal jullie weer op een aantal verhalen snel achter elkaar trakteren.

We waren bezig de yurt af te breken en in de bus te laden om mee te nemen naar Nederland.

Lees meer: Naar huis

Wet van Murphy

bevroren vingersMet verkleumde vingers worstelden we daar in de sneeuw in Duitsland met de bevroren knopen van de yurt. De duisternis viel in en we gebruikten de lampen van de bus om bij te schijnen. Dat werkte natuurlijk beter, maar we deden het net te lang. De accu's van de bus stroomden leeg. Dus we hadden er een probleem bij: het zoeken van de accu's. In het donker met een klein zaklampje. De accu's waren niet te vinden. Gewoon niet te vinden. Dus op zoek naar het instructieboekje van de bus en daarin naar het hoofdstuk over accu's. Ook niet te vinden. Gelukkig vonden we wel een tweede instructieboekje en toen we daar een tijdje met onze verkleumde vingers in gezocht hadden vonden we de uitleg. Bleek dat ze onder het voetenkleedje van de bestuurder waren, maar dan nog eens twee dichtgeschroefde luikjes daaronder. Hoe verzinnen ze zo'n plek voor accu's? Maar niet zeuren, we hadden ze gevonden en de accu's konden opgeladen worden. En we konden verder met de yurt.

Lees meer: Wet van Murphy