Reserves aanvullen

20151126 aardehuis 0061Over drie weken wonen wij een jaar in ons aardehuis. Het is van binnen nog lang niet af. Maar al wel een heel stuk verder dan een jaar geleden.  Zo kunnen we nu douchen en baden in ons bubbelbad. De kinderkamers zijn dicht tot aan het plafond en hebben een echte deur gekregen. De kozijnen zijn geschilderd.

maart 2015 november 2015
maart 2015 november 2015
   
het bad de douche

Het leven gaat door en neemt al snel weer zijn eigen stroom. Genoten we de eerste tijd voornamelijk van de nieuw verkregen leefruimte,  nu zijn er ook momenten waarop we balen dat het nog lang niet af is. Mijn dochter verzucht weleens dat ze liever weer in de caravan wil wonen. Omdat nog niet alle muren af geleemd zijn en er dus kieren zitten waar het geluid van haar kleine broer en zus onverminderd haar kamer binnen komen.  De dag begint in het weekend bij de jongste telgen vele uren eerder dan bij mijn oudste dochter van elf.

eindelijke een slaapfeestjeOok het fanatiek klussen op elk vrij moment is niet meer aan de orde. We kregen behoefte aan gewoon leven en vooral bijkomen van de immense klus die we met zijn allen voltooid hebben. Een wandeling maken op een mooie zondagmiddag. Of een hele middag lui op de bank filmpjes kijken. Maar ook weer meer aandacht voor elkaar en de kinderen. Eindelijk een slaapfeestje voor de oudste dochter omdat het in de stacaravan niet kon en we daarna te moe en te druk waren in het huis.

Soms kijk ik weleens terug en dan zie ik hoe bijzonder het eigenlijk is wat we hier met elkaar hebben gedaan en nog doen.  Het is echt een levenswerk.  Dit is iets dat je maar één keer in je leven kunt doen.

Het Middenhuis staat en is functioneel. Nog niet alles is af, maar dat gaat nu ook in een wat lager tempo. Er ontstaan voorzichtig bijeenkomsten met elkaar daar. Zo was er laatst een kledingruilbijeenkomst en een potluck geïnspireerd op het thema bodem en compost omdat er daarna daarover een lezing werd gegeven.  Er was bruine bonensoep en truffels als toetje.

Over enkele weken verhuist ook het laatste huishouden naar hun aardehuis en is de wijk compleet.

Nu is bij velen de batterij leeg of bijna leeg. De rek is eruit, alle reserves verbruikt. We komen op adem en gaan ons eigen leven oppakken waarmee we reserves aanvullen. Maar ik doe dit in de wetenschap dat we samen een enorm potentieel hebben om op terug te vallen nu en in de toekomst.