Hoofd, handen en hart

regelwerk overzichtIk had me ingeroosterd voor twee dagen bouwen. Het werden er vijf op een rij. Het is echt een verslavende bezigheid. Aan het einde van elke dag besloot ik er nog een dag aan vast te knopen. Het maken van binnenmuren is echt leuk!

Eigenlijk was ik sinds de bouw voor het eerst echt met hout bezig. Tot nu toe had ik heel veel banden gestampt en gemetseld. Dat zijn mijn specialismen gworden en beide klussen die ik graag doe. Maar zaterdag was er alleen binnenwerk in de huurhuizen te doen, binnenmuren, dus daar werd ik te werk gesteld. Ik begon als beginner, maar heb deze afgelopen dagen ontzettend veel handige trucjes geleerd.

regelwerk 1Bouwen aan de binnenmuren betekent eerst al het regelwerk maken. Dit is het houten frame waar de platen van de wand op vastgezet worden. Eerst een plank die op de betonvloer wordt vastgezet en die aangeeft waar de muur gaat lopen. Daarna de staande regels vanaf de vloer naar het plafond en tussen de staande regels komen de ‘horizontaaltjes’. Als vakwerk. In blok 1 is daar vervolgens riet en leem tegen gezet (net als de andere koopwoningen). In het huurblok wordt er fermacellplaten (gipsvezelplaat) tegen het regelwerk aangezet.

Waarom is het zo verslavend? Ik denk dat het komt door de combi van hoofd, handen en hart. Je hersens worden flink aan het werk gezet. Als je niet vooruit denkt en visualiseert hoe de wand gaat worden en welke stappen er nog komen, dan ga je geheid de fout in. Ik heb enorm genoten van al het denkwerk en overleg tussen Edith (in wiens huis we werkten) en Tessel, die een hoog staaltje denkwerk lieten zien en horen over de moeilijke plekken waar muren bij elkaar komen, waar een zoldertje in de gang gebouwd gaat worden, enzovoort enzovoort. Je hoorde hun hersenen letterlijk kraken. Met goed resultaat. De deurkozijnen, de aanzet tot het zoldertje, alle lastige hoeken zitten er perfect waterpas in.

Behalve het hoofdwerk natuurlijk ook handwerk. Meten, zagen, timmeren, schroeven. Gereedschap handig in mijn gereedschapsgordel (zelfgemaakt van een oude spijkerbroek, leuk!), alles bij de hand als je daar boven op de ladder staat. Het voelt stoer, zelfstandig, sterk, goed, om zo bezig te zijn met het bouwen van een huis. Heerlijk.

edithEn dan dus nog het hart. Het is zo fijn om Edith te zien stralen bij het werk wat ze zelf heeft geleverd in haar eigen huis. En te fantaseren dat ze straks in hun huis wonen. Zo nu en dan schrijf ik een berichtje voor hen op de fermacellplaat, wat ze zullen tegenkomen als ze de muur verder afwerken. Er wordt een hoop liefde en lol in de huizen gestopt door degenen die eraan werken. En natuurlijk heb je niet altijd een topdag en stroomt het werk de ene dag duidelijk meer dan de andere dag. Maar het plezier en de inspiratie overheerst. Het is dat ik toch ook weer mijn andere bezigheden moet oppakken vandaag. Anders had je me weer op de bouw kunnen vinden!