We stampen nog een autoband

opdebouwHet was vandaag een heerlijke, warme herfstdag. En hier is eindelijk weer een berichtje over ons Aardige Leven. De bouw is al een heel eind verder. Op onze homepage kun je de update lezen. Al een aantal weken is de focus van de bouw geheel gericht op blok 1. Het dak is bijna dicht. Maar ik heb vandaag na lange tijd weer eens een autoband gestampt. Aan mijn eigen huis in blok 2. Ik wil jullie nu  graag vertellen over de schone kunst van het autobanden stampen.

Als mensen voor het eerst een autoband stampen, vinden ze het meestal tegen vallen. Banden stampen is ook best zwaar en er moet heel wat aarde in een band. Maar met een beetje techniek valt er heel wat snelheid te winnen. Ik weet nog heel goed mijn allereerste autoband bij een project in Friesland. Uren, uren stond ik er op los te stampen en ik dacht dat hij nooit vol en hard zou worden. Nu kan ik mezelf inmiddels een ervaren bandenstamper noemen en weet ik dat je heel gericht moet stampen, eerst de ‘wangen’ en pas als die keihard zijn het midden gedeelte. En dat de samenstelling van de aarde (verhouding klei-zand) en de juiste vochtigheidsgraad van groot belang zijn. Met teveel klei en dan ook nog eens natte klei kun je een maand stampen op één band, met de juiste techniek en droge aarde met een juiste verhouding klei-zand kun je het in een half uur.

Als een band nog niet hoog of hard genoeg is dan moet de band nog ‘opgepompt’ worden. Ook dat lijkt voor nieuwkomers vaak een onmogelijke klus. Ik persoonlijk vind dat het leukste onderdeel van het banden stampen. Met goedgemikte slagen met een vuistje of de moker zie je de band dan omhoog komen. Ook kun je soms aan het geluid van de slag horen of de aarde goed pakt in de wang van de band. Dat is genieten. Het blijft toch leuk om een band op juiste hoogte op te pompen waarvan je eerst dacht dat die echt niet meer hoger kon.

Ja, sommigen verzuchten dat het toch sneller en efficiënter zou moeten kunnen. Dat zijn vaak mannen, die zien meteen een stampmachine voor zich. Ik kan me ook best voorstellen dat ik halverwege de bouw (na een huis of 13) daar ook naar begin te verlangen. En wellicht zijn we dan ook tegen een bandenstampmachine aangelopen waar we echt wat mee kunnen en zullen we handwerk en machinaal werk gaan combineren of zo iets. Maar nu geniet ik vooral nog van het banden stampen. Zoals vandaag, met vier vrijwilligers, waaronder mijn vader van 81, onze oudste vrijwilliger. De lol en power die ik ervaar van het werken met je handen en spieren, de levensverhalen die uitgewisseld worden tijdens het werken, de lol die we samen hebben en de voldoening na een dag hard werken. Dat zou ik niet willen missen.

Ja zeker, het is arbeidsintensief en kan vast veel en veel sneller met een machine. Maar straks als ik op mijn bank zit tegen die achterwand van autobanden, dan zal ik met veel plezier en zeer veel voldoening terug denken aan al die bouwdagen. Dan zie ik de gezichten voor me van al die mensen met wie we dit samen voor elkaar hebben gekregen.  Dat is goud waard voor mij. Daar kan geen stampmachine, hoe efficiënt ook, tegen op.