De laatste buren zijn ingetrokken!

barbara wouter2015“Zelfvoorzienendheid spreekt veel mensen aan”

De laatste buren zijn ingetrokken! Wouter en Barbara vertellen in een voorjaarszonnetje over hun reis naar de Rietgors.

Wouter is al jaren geïnteresseerd in duurzaam bouwen en raakte op een informatieavond gegrepen door de aardehuizen. Helaas werd in die periode zijn vrouw ernstig ziek en nadat hij haar een tijdlang verzorgd had, is ze in 2012 overleden. Zijn volwassen zoons steunden hem bij de keuze voor een nieuw leven, in een nieuwe woonplaats.

Wouter: “Ik kreeg de kans om een van de aardehuizen te kopen. Ik vond ‘m aan de grote kant, in mijn eentje had ik niet zo veel ruimte nodig. Maar tussentijds kwam deze woning vrij en wij vinden die nu perfect.” In 2013 ontmoette hij Barbara.

Barbara’s eerste bezoek aan het project was een dagje bandenstampen. “Het was een heel koude winterdag - en ik kom uit nog wel uit Californië! Toen werd ik overgezet op het ontspijkeren van platen - binnen, in de loods. Het was erg gezellig om met buurvrouwen te werken en we hebben van het begin tot het einde van de dag gekletst.” In het Engels, dat wel. Inmiddels leert ze Nederlands en oefent ze voorzichtig met de buurkinderen.

Allebei vonden ze het heel inspirerend om op de bouwplaats aan het werk te zijn. “Iedereen heeft een eigen vaardigheid en kan je dus op een of andere manier helpen, en ook jijzelf hebt een ander dus iets te bieden” zegt Wouter.

2016 wouter barbara woningHij is als bedrijfsarts ook bezig om mensen te helpen transformeren en kijkt ernaar uit om vanuit de aardehuiswijk duurzaamheid verder uit te dragen. “Er zijn zo veel manieren om duurzamer te leven. Ik vind zelf de technische ontwikkelingen heel interessant - elektrische auto’s en ook toiletoplossingen bijvoorbeeld. Maar ook door permacultuurprincipes toe te passen in je eigen tuin ga je zuiniger om met de aarde. Ik verheug me al op cursussen en workshops hier in het Middenhuis, waar we opgedane kennis en ervaring delen. Ook is er een boel te winnen door het delen van spullen.”

Barbara zoekt actief naar mogelijkheden voor verbinding. “Ik kijk ernaar uit om met buren regelmatig echte gesprekken te hebben over wat zij wensen, hopen en belangrijk vinden. Ik ben benieuwd of we in deze wijk het leven als gemeenschap verder kunnen ontwikkelen. Iedere woning heeft een heel eigen sfeer. Hoe kunnen we ruimte geven aan iedereen hier en daar samen van groeien?

Ik merk dat onze gasten steeds geïnspireerd zijn om zelf aan de slag te gaan. Afgelopen week nog zei een vriend dat hij veel van wat hij hier heeft gezien, wil gebruiken in zijn eigen bouwproject.”

Goed dan, was er ook iets wat jullie tegenviel aan het project?

“Het duurde inderdaad langer - veel langer! - dan gepland en het kostte meer om het af te bouwen dan we dachten. En ook de modder zullen we niet missen. Eventjes vonden we het jammer dat we in ons huis niet de lage koepel konden bouwen. Maar nu voelt ons huis precies goed. We missen niet iets, hoor.“

Bewaren